۱۳۹۲ مهر ۱۸, پنجشنبه

برای 10 اکتبر


ماشینی برای کشتن

رودخانه ای وحشی
جنگلی رقصان در باد
آبشاری پر درد در کوه
به تماشای چه ایستاده اید!
بازی کودکانه ای است مرگ
بیا که برگردیم
جان دادن انسان آنقدر هم تماشا ندارد
این آبشار و رودخانه
با صدایِ در گلویِ مادران فرزند مرده وحشی شده اند
می رقصند در باد؛
با درختانِ جنگل،
برای تشییعِ ریشه های خشک شده زوزه می کشند
زوزه بکش.
آه مادران فرزند مرده
از شمشیر خون آلود وحشی تیزتر است
بیا و برگرد
اینجا همیشه مرگ به نوبت نیست
چوب و طناب برای همه ما دارند
بیا فقط بیا برویم؛
تماشای مرگ
با کشیدن صندلی
یا بالا کشیدن انسانی از ماشینی برای کشتن،
فرقی ندارد.


رضا اکوانیان

"ماشینی برای کشتن"شعر تازه ام به مناسبت "10 اکتبر،روز جهانی نه به اعدام"